Lees het verhaal van Annemieke

Koffie schenken. Of iets anders op de achtergrond bij de kinderclub in het asielzoekerscentrum (azc). Dat zag Annemieke nog wel zitten. “Ik stelde me heel afwachtend op, ik moest het eerst nog zien.” Nog geen jaar later solliciteert ze bij Gave. “Het ontheemde, het losgescheurde van vluchtelingen raakt me diep.”

Als pasgetrouwde vrouw komt Annemieke Bijman in Emmeloord terecht. Ze sluit zich aan bij de Gereformeerde Gemeente en krijgt de vraag of ze wil helpen bij de kinderclub in House of Joy (een plek waar activiteiten met vluchtelingen worden aangeboden). “Dat wilde ik wel. Koffie schenken of zo, dat vond ik prima. De teamleden kwamen uit verschillende kerken, er was een open sfeer. Dit was nieuw voor mij. Toen de kinderen binnen druppelden, uit allerlei verschillende landen, ontstond er een sfeer die me diep raakte! De verscheidenheid intrigeerde mij, in mijn kerk was iedereen hetzelfde. Dat er bij God zoveel ruimte is voor elk levend wezen, dat trof me enorm. En toen ik later met een vrijwilliger het azc op ging, werd ik opnieuw geraakt. Niet alleen door de uitzichtloosheid, maar ook door de gastvrijheid van mensen. Ze hebben niets, maar ze geven alles.”

Vertrouwen

Voor Annemieke breekt een tijd aan van bidden, praten en nadenken over Gods weg met haar leven. “Uiteindelijk merkte ik dat ik het liefst met vluchtelingen wilde optrekken, omdat ze mij zo raakten. Het ontheemde, het losgescheurde van deze mensen trof mijn hele bestaan.” Tijdens haar zoektocht, stuitte ze op Stichting Gave. “Maar wij houden allebei erg van zekerheid, mijn man Bastiaan nog iets meer dan ik. ‘Alles wat jij wilt, is met een achterban,’ zei hij. Ik ben gaan bidden: ‘Heer, als ik echt iets in uw koninkrijk moet doen, waar ik geen geld voor krijg, wilt u dan mij laten weten dat dat goed is.’ En toen kwam Bastiaan ineens thuis uit zijn werk en hij zei: ‘Ga maar, het is goed, God zal ons zegenen en wij zullen vertrouwen.’”

“Vluchtelingen hebben niets, maar geven alles ”

Meer dan genoeg

Zonder aarzelen hebben ze het roer omgegooid. Annemieke solliciteerde bij Gave, zegde haar baan op. Ze besloot bovendien, met haar man, om geen vriendenkring op te bouwen. “We wilden juist aan onze omgeving laten zien dat er altijd genoeg is als je met God leeft. In onze naaste omgeving zijn mensen niet zo gewend om met een achterban te werken. We vonden het ook lastig om mensen te vragen. En als we niet meer op vakantie zouden gaan en af zouden zien van extra’s, kon het precies. Later merkten we dat we zelfs konden sparen van één salaris en elk jaar op vakantie konden gaan. God geeft tot op de dag van vandaag genoeg aan ons, meer dan genoeg. Soms kunnen we iets niet doen, maar dat houdt ons klein en afhankelijk van God. Ik was veel traditie gewend. Toen ik tot geloof kwam, wist ik dat ik niet op dezelfde manier verder mocht leven. Jesaja zegt, je kunt wel offers brengen en godsdienstig zijn, maar God wil je hart. Ik hoop dat mensen om mij heen zien dat het in dit leven niet draait om materie, dat leven met God genoeg is.”

Wederkerig

Inmiddels werkt Annemieke zestien uur per week voor Gave. Ze doet veel bezoekwerk, geeft presentaties in kerken, en organiseert meidenavonden in het azc. “Mijn werk met vluchtelingen kan ik geen werk meer noemen. Ik ben veel in het azc aan het theedrinken met mensen. Ik vind het fijn om met hen te praten over het leven en de zin ervan, of ze nu gelovig zijn of niet. Ontmoeting en gesprek, daar gaat het mij om. Ik probeer met hen op te trekken, in een gelijkwaardige relatie. We zijn zo vaak bezig met wat wij te geven hebben. Voor je het weet, heb je een messiascomplex: ik ga die arme vluchteling wel even helpen. Maar de ontmoeting met de vreemdeling maakt mij juist nederig. Zij geven iets aan mij!”

Heilige grond

“Ik was gewend om God te zoeken in de kerk. Want daar is het heilig, daar is het stil en mooi. Maar ik heb geleerd dat God er juist is op de meest donkere en onheilige plekken, in de wanhoop en de gebrokenheid van deze ontheemde mensen. God is niet voor niets mens geworden. Hij heeft Zich vereenzelvigd met ons. Als je Hem ontmoet in de ander, verandert dat je leven. Voor mij is de grond van het azc heilige grond geworden, want daar ontmoet ik Hem.

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world