De vriendschap van Kristie en Nasra

Kristie en Nasra. Wit en zwart. Nederland en Somalië. Single en moeder. Werkend en zonder opleiding. De verschillen tussen twee levens kunnen niet groter zijn. Toch hebben ze elkaar gevonden. Hoe dat kan? “Tja, we houden allebei van thee drinken,” klinkt het als uit een mond.

Toen het azc in Amersfoort vol stroomde, wilde ook Kristie (22) haar steentje bijdragen. Ze meldde zich aan bij het maatjesproject en kwam zo in contact met Nasra (23). De twee kennen elkaar nu drie jaar en zien elkaar bijna elke week. “We hebben niet veel tijd,” zegt Kristie. “Maar als we samen zijn, dan vliegt het om.”

Onmacht

De vriendschap is belangrijk voor Nasra. Ze woont acht jaar in Nederland, waarvan zes jaar in het azc van Amersfoort. Haar dochter Ivana is in Nederland geboren, vertelt ze. “Onze leefwereld is echt totaal verschillend,” zegt Kristie. “Maar als we samen zijn, speelt het geen rol. We drinken allebei thee, we hebben humor, we houden van spelletjes en we zijn even oud. Het enige waar we last van hebben in ons contact is onmacht. Dat is moeilijk. Ik voel onmacht omdat ik haar geen status kan geven. En zij voelt onmacht omdat ze is overgeleverd aan de regels en de autoriteiten hier.”

“We bidden met en voor elkaar”

Toekomst

Nasra wil niets liever dan aan haar toekomst werken. Ze heeft in Somalië nauwelijks opleiding gehad, maar kon in Nederland wel naar school. “Ik wil heel graag de zorg in. Ik mag alleen niet meer naar school, omdat ik ouder ben dan achttien. Eigenlijk moest ik na zes maanden al stoppen met mijn opleiding.”

Bewondering

“Ik bewonder haar enorm,” zegt Kristie. “Vooral dat ze, ondanks alles, de moed erin houdt. Door met haar om te gaan, ontdek ik hoe het is om in een heel andere situatie te leven.” Nasra moet erom lachen. “Ik bewonder Kristie juist. Zij is al zo ver. In Somalië weet je niets als je 23 bent. Je hebt dan nog nauwelijks iets geleerd. Maar zij heeft haar opleiding afgerond, ze werkt, ze is zelfstandig. Dat vind ik echt geweldig.”

Geloof

De vriendinnen weten dat er misschien een moment komt dat ze afscheid moeten nemen van elkaar. Maar daar denken ze liever niet aan. Kristie: “We gaan er ook niet van uit. We staan er allebei heel positief in en geloven dat het goed komt. We bespreken trouwens echt alles met elkaar. En we bidden met en voor elkaar.” Want al liggen hun leefwerelden mijlenver uit elkaar, in het geloof voelen de vriendinnen zich nauw verbonden. “We halen er allebei veel kracht uit. Ik krijg ook veel steun uit mijn kerk,” vult Nasra aan. Ze voelt zich thuis in haar kerk. Ze bezoekt daar de vrouwenochtenden en gaat elke week naar een bijbelstudiegroep.

Vakantie

Die activiteiten stoppen uiteraard in de zomer, maar Nasra heeft daar wel begrip voor. “In Somalië bestaat het woord vakantie niet eens. Daar is iedereen altijd aan het werk om geld te verdienen. Want je moet eten en je familie heeft geld nodig om te leven. Hier leer ik dat het ook anders kan. Dat er een tijd is om je werk los te laten en even te ontspannen. Af en toe ga ik er wel een weekend tussenuit, bijvoorbeeld met het Moeder-en-Kindweekend van Gave.”

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world