Nagham en ik doen veel samen

Ze spreken ieder een andere taal en komen uit een andere cultuur. Toch zijn ze hartsvriendinnen. Martine en Nagham zien elkaar elke week en zijn samen vaak te vinden in het kledingwinkeltje van House of Joy in Luttelgeest. “Nagham draait kassa en ik zorg ervoor dat het binnen goed reilt en zeilt.”

Martine de Kimpe en Nagham hebben elkaar ontmoet in de kerk. Martine: “Na de kerkdienst nodigde ik haar uit om te komen koffie drinken. We hadden een leuk gesprek. Toen vertelde ze me ook over haar kinderen, dat ze die achter had moeten laten in Irak. Dat raakte me zo dat ik begon te huilen. Ze bood haar excuses aan, maar ik zei dat dat niet hoefde. Ik voelde toen heel sterk dat ik er voor haar wilde zijn.”

“Haar vertrouwen is zo groot”

Vertrouwen

“Ze vertelde dat ze binnenkort naar de rechter moest en ik zei direct dat ik graag mee wilde. Ik weet nog goed dat ze een gesprek had bij de Dienst Terugkeer en Vertrek. ‘Waar ga je straks wonen als je illegaal bent?’ vroeg die mevrouw. ‘Dat weet ik niet’, zei Nagham, ‘maar Jezus gaat voor mij zorgen, dat weet ik zeker.’ ‘Wow’, dacht ik toen, ‘zo wil ik ook leven. Wat een vertrouwen!’ Maar tegelijk vond ik het ook spannend. Gaat God ook doen waar ze zo op rekent? Toen kwam daar het moment dat ze echt op straat stond. Ze heeft een oproepje gedaan op de Facebookpagina van haar kerk. Ik heb gebeden: ‘Heer, luister naar haar gebed, ze vertrouwt echt op U, wilt u iets doen?’ Binnen twaalf uur waren er drie families die woonruimte aanboden.”

“Nagham en ik doen veel samen. We praten veel over geloof, over hoe je Jezus’ liefde kunt laten zien aan moslims en aan anderen. We sturen elkaar bijbelteksten. We bidden voor elkaar. Als het niet goed gaat, praten we erover en vragen we God of hij ons wil helpen. Ik leer van haar dat Jezus echt, maar dan ook echt altijd bij je is. We hebben ook veel lol, we wandelen vaak, we werken samen in House of Joy. We hoeven elkaar maar aan te kijken om te weten wat de ander denkt of voelt.”

“Is het een Arabische nee of een Nederlandse nee?”

Cultuurverschillen

Dat is natuurlijk niet altijd zo geweest. Zeker in het begin moesten Nagham en Martine leren om cultuurverschillen te herkennen en te overbruggen. “Ik vind het bijvoorbeeld moeilijk dat het ja van een vluchteling ook een nee kan zijn en andersom. In het begin vroeg ik wel eens: Is het een Arabische nee of een Nederlandse nee? Een grapje om haar de ruimte te geven om nee te zeggen. Taal speelt nauwelijks een rol tussen ons. Als je voelt dat het oké is, dan is het goed. Dan praat je makkelijk. Nee, Nagham voelt niet als een gewone vriendin. Het is meer. Het voelt als een zus.”

Gave

“Toen ik contact kreeg met vluchtelingen wilde ik me ook verdiepen in de cultuur. Wat is belangrijk? Hoe kun je het evangelie delen? Wat is verstandig en wat niet? Ik heb een cursus gevolgd van Gave, In contact met vluchtelingen. En ik ben een paar keer bij de trainingsdagen geweest die Gave ieder jaar organiseert. Daar heb ik veel van geleerd. Het deed me heel goed om anderen te spreken en ervaringen uit te wisselen.”

“Ik voelde toen heel sterk dat ik er voor haar wilde zijn”

Tolk

Iedere twee weken organiseert een interkerkelijk team kledingverkoop in House of Joy. Nagham en Martine draaien daarin mee. “We houden in de gaten of er mensen zijn die een Bijbel willen of interesse hebben voor het evangelie. Er zijn altijd vrouwen die alleen Arabisch spreken. Nagham functioneert dan als tolk. Als we samen met iemand praten, ontstaan er altijd mooie dingen. Het is vooral belangrijk dat je zelf vol bent van Gods geest en van Zijn liefde. Dat zullen ze merken en dat zal ze vanzelf raken.”

Gewone mensen

“Ik snap wel dat mensen het eng vinden. Moslims zien er heel anders uit, ze eten anders, hebben andere gewoontes. Maar het zijn echt gewone mensen. Begin eenvoudig, zoals je het ook zou doen met nieuwe Nederlandse buren. Maak een praatje, ga een kopje koffie drinken.”

Lees hier het verhaal van Nagham.

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world