Christen zijn in een azc

“Vertrouwen kan ik niemand”

Je vlucht omdat je in je land niet mag zeggen wat je denkt. Maar als je in een vrij land bent aangekomen, word je opnieuw uitgesloten en bedreigd. Het overkwam Shirzaad. Regelmatig krijgt Gave meldingen van bedreigingen van christenen in een azc. “We overleggen met het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers) hoe dit aan te pakken.” zegt Marco Vos. “Maar wat wij weten is het topje van een ijsberg. We willen graag dat nog meer vrijwilligers of vluchtelingen het melden als ze hiermee te maken krijgen.” 
(Persoon op de foto is niet Shirzaad)

“In mijn land geloven mensen blindelings, zonder zelf na te denken,” vertelt Shirzaad, die afkomstig is uit Afghanistan. “Maar zo zit ik niet in elkaar. Als kind werd ik al uit de lessen van de koranschool gestuurd, omdat ik vragen stelde. Ik kon niet geloven dat de islam goed was, terwijl er in mijn land zoveel slechte dingen gebeurden.” Shirzaad werd een overtuigd atheÔst en moest daarom zijn land uit.

Onrein
Eenmaal in Nederland gebeurde wat hij nooit had kunnen bedenken. Shirzaad leerde de Heere Jezus kennen en kwam tot geloof (lees hier zijn getuigenis). “Ik werd al buitengesloten omdat ik geen moslim meer was. Maar toen mijn kamergenoot in de gaten kreeg dat ik mij interesseerde voor het christendom, mocht ik zelfs zijn spullen niet meer aanraken. Ik was haram, onrein in zijn ogen. En dat doet wel wat met je.”

“Dat je als christen als afvallig en onrein wordt bestempeld, kun je nauwelijks voorkomen,” legt Marco uit. “Natuurlijk moet er daarom veel meer onderwijs over discriminatie plaats vinden. Regels stellen met duidelijke sancties op pestgedrag werkt nog het beste, zeker voor asielzoekers uit een moslimcultuur.” Wat een stevige aanpak bemoeilijkt, is dat de pesterijen heel subtiel zijn. “Ze worden door het COA ook niet direct als ‘religieus’ gelabeld. Je schone kleren worden bijvoorbeeld uit de wasmachine gehaald en op de vieze grond gegooid. Je fiets staat ineens met lekke banden. Of je wordt beschuldigd bij het COA van iets wat je niet hebt gedaan. Dan is het woord tegen woord.”

In gesprek met COA
De meldingen die Gave bereiken, gaan meestal iets verder dan een vieze was, vertelt Marco. “Dan moet je denken aan doodsbedreigingen. Ik ken ook een jongen die vanaf dag ťťn negatief behandeld werd in de noodopvang. Hij zwierf de hele dag op straat, omdat hij zich in de opvang niet veilig voelde. Een vrijwilliger sloeg bij ons alarm.” Toen Marco het COA belde, kreeg hij nul op het rekest. Het probleem was niet bekend. Bovendien ging het om privacygevoelige informatie. “Maar toen ik had uitgelegd wat Gave is en wat we voor het COA kunnen betekenen, zijn we in gesprek geraakt. Deze vluchteling is uiteindelijk overgeplaatst naar een andere locatie, helaas met het argument: ‘deze bewoner kan zich niet staande houden in deze opvanglocatie.”

Wanneer een christelijke asielzoeker wordt overgeplaatst, zou het COA vaker contact op moeten nemen met Gave. “Wij weten precies waar de christelijke vluchtelingen zitten, waar kerken zijn die diensten hebben in hun taal of waar een team vrijwilligers actief is. Het helpt enorm als er een kerk achter je staat, dan voel je je sterker als bedreigde vluchteling.”

Voorlichting
Het COA is bezig met een nieuwe aanpak als het gaat om discriminatie: aan de ene kant strengere regels en straffen, aan de andere kant meer voorlichting over belangrijke Nederlandse waarden, zoals godsdienstvrijheid. Shirzaad: “Op de eerste dag dat ik in Nederland kwam, heb ik ook les gekregen. Maar toen ik in een nieuwe locatie kwam, was daar geen nieuw programma. Eigenlijk moet dat in ieder azc weer gebeuren. Want je onthoudt weinig, als je net aangekomen bent.”

Vrienden
Shirzaad trekt veel op met de vrijwilligers in zijn woonplaats en leert ook steeds meer mensen kennen in de kerk, waar hij binnenkort ook gedoopt wordt. “Toen ik hierheen moest, heb ik het COA gevraagd of ik geen kamer hoefde te delen met een moslim. Ik woon nu gelukkig bij een andere christen. Ik hoor ook verhalen over azc’s waar ze je bespotten met ‘Ha christen’ en achter je rug om belachelijk maken. Of waar christenen bedreigd zijn met een mes. Dat heb ik hier gelukkig niet meegemaakt. Maar ook hier durf ik niemand te vertrouwen. De meeste vrienden heb ik buiten het azc. En ik heb de vrede van God in me. Dat maakt dat ik me veilig voel.”

Tekst: Jacomine Oosterhoff
Foto: Alida Stuut

Uit: Weergave, maart 2017