Getuigenis van Athir Saad

Athir (31) is in augustus 2008 naar Nederland gekomen. Hij woonde kort in opvangcentra in Ter Apel, Eindhoven en Gulpen. In oktober kwam Athir in het AZC van Dronten! Athir is geboren in Irak en heeft altijd in Bagdad gewoond. Athir is geboren in een SjiÔtisch moslimgezin, maar hij kwam ook regelmatig in contact met christenen in Irak. In 2005 werd Athir zelfs een ‘geheime gelovige’. Door het lezen van de Bijbel leerde hij dat ‘Christus gekomen is om te redden’! En dit evangelie mocht hij daar al aannemen in zijn hart en leven. Hij was echter een gelovige in het geheim. Hij kon het niet openlijk delen en hij kon ook geen deel uit maken van een christelijke gemeenschap! Zijn broers kwamen er wel achter en verstoten hem.

Waardoor kwam je tot geloof?

‘Als jongere had ik verschillende christelijke (katholieke) vrienden. Ik leerde zoals alle moslims: ‘Christenen zijn onreine mensen’. Wat ik bij hen thuis zag was echter heel anders dan ik was gewend. De moeder en de zusjes kwamen gewoon bij ons zitten. Ze maakten deel uit van de familie. Ik zag hun feesten, ze waren mooier dan bij ‘ons’. Er was meer liefde en acceptatie. Bij ‘ons’ liepen feesten meestal uit op ruzies. En een vrouw kan gedood worden als ze zich zonder hoofddoek aan een man laat zien, zelfs als dat in ons eigen huis was. Ook een Amerikaanse soldaat speelde een belangrijke rol. Zijn vader was een moslim, zijn moeder een christen. Hij wilde eerst kiezen voor Islam, maar door zijn verblijf in Irak nam hij daar juist afstand van. Toen kreeg ik een Bijbel van een vriend. En door het lezen van Gods Woord kwam ik tot geloof. In dit proces speelden ook een aantal dromen een rol. De mooiste was toen ik voor het eerst het einde van Mattheus had gelezen. Het gedeelte over de opstanding. Het raakte mij heel erg, ik kreeg kippenvel en moest huilen. Toen viel ik in slaap en kreeg een droom van Jezus Christus.’

Wat veranderde toen in je leven?

Mijn hele leven is veranderd. Ik was als nieuw geboren. Ik wist er is een Vader die voor mij zorgt. En ook al had mijn vrouw mij verlaten en ook al kwam er afstand naar mijn familie, ik had blijdschap en vrede!’

Hoe is Nederland voor jou?

‘Nederland is een mooi land. De vrijheid die je hier hebt is zo fijn, niet meer leven in angst! En ook de mensen in Nederland zijn heel aardig. Behalve het weer, dat is vaak niet zo mooi’

Hoe kwam je in Nederland in contact met christenen?

‘In de eerste AZC’s heb ik geen christenen ontmoet. Ik was er ook maar kort. In Dronten hoorde ik het eerst van een Farsi-talige dienst, hier ben ik naar toe gegaan. Daar was een IraniŽr die me in contact bracht met Mohammed. (Mohammed spreekt Arabisch en is lid van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt in Kampen, Mohammed heet in werkelijkheid anders).
Eigenlijk was ik eerst heel bang. Ik was bang voor de andere mannen in de bungalow, allemaal moslims uit Irak. Maar ik ben zo blij dat ik toch Mohammed heb gevraagd om te komen praten. Ik heb heel veel onderwijs gekregen van Mohammed.
Hij gaf ook Nederlandse les. Hierdoor gingen ook mijn huisgenoten mee naar de Bijbelstudie van Mohammed. En het mooiste is: bijna alle mannen zijn inmiddels tot geloof gekomen, terwijl ze toen nog ‘echte moslims’ waren. Zo ben ik heel sterk gegroeid in mijn geloof. Iedereen op het AZC weet dat ik een christen ben. Eťn keer ben ik bedreigd, maar verder valt het mee. Ik weet dat God voor mij zorgt.’

Hoe is het contact met de Nederlandse kerk?

‘Na een aantal maanden onderwijs ben ik in maart gedoopt in de gemeente van Mohammed. We werden als 3 ex-moslims gedoopt, het was een prachtige dienst. Door mijn doop ben ik nu lid van de gemeente van Mohammed. Ze zijn voor mij als broeders en zusters, ze zijn als een familie. Op de zondag van het dopen was er ’s avonds een mooi feest voor ons. Heel veel mensen kwamen kennismaken en nog steeds vragen mensen om op bezoek te komen. Waar ik bang voor ben, is dat ik moet verhuizen. Deze mensen zijn mijn familie en Mohammed is hier voor de vertaling.

Naast de Nederlandse diensten gaat Athir ook naar de ‘internationale diensten’ voor het AZC. Hoe is dat?

‘Dat is ook mooi. Het is allebei ‘huis van God’. Maar ik de kerk van Mohammed ik merk meer zorg en liefde voor mij. Dat is in de andere diensten minder. Bij de internationale dienst zijn heel veel andere mensen, ook moslims, dus minder een familie.’

Wat vind je moeilijk (in Nederland of als christen)?

‘Eigenlijk niets….. Ja, het lange wachten, op de uitslag van de procedure!
En het is ook moeilijk als ik een ‘negatief’ krijg en dan weg moet uit Kampen (AZC Dronten)!‘
(Je merkt: deze vraag kan/wil hij niet beantwoorden, hij kan niets negatiefs tegen mij vertellen….)

Zijn veel moslims op het AZC open voor het christelijk geloof?

Dit is voor Athir een moeilijke vraag. ‘Ik weet het niet. Ik ontdekte de ‘dubbelheid’ in de Islam. Veel mensen zien dat niet. Ze geven de moslims de schuld, dat zij niet leven naar de koran. Ze geloven niet dat Islam zelf voor de problemen zorgt. Het grootste probleem van ons volk is dat ze niet lezen. Gemiddeld leest een Irakees drie seconden per dag…. Dan ontdek je ook geen nieuwe dingen. Mensen blijven ‘dom / onwetend’. Het internet (chatten, kijken, luisteren) biedt nu wel nieuwe kansen. En vooral mensen die veranderen, hebben een grote invloed. Zij laten zien dat het evangelie waar is.’

Wat zou je tegen de Nederlandse christenen willen zeggen?

‘Het belangrijkste is dat christenen elkaar liefhebben. Daarnaast moeten de christenen, Jezus Christus altijd erkennen als Verlosser.’ En na een stilte. ‘Bedenk dat deze wereld niet alles is. Ik zie veel christenen die alles op aarde goed hebben. Ik heb (nog) niets, ook geen zekerheid. Maar als je wel veel hebt, besef dan dat het daar niet om draait!’

(Uitgewerkte versie van artikel uit Weergave, mei 2009, Marco Vos)