Getuigenis van Yunis

Yunis (18) is in maart 2008 naar Nederland gekomen. Hij is een Ama: een Alleenstaande Minderjarige Asielzoeker. Yunis kwam dus zonder familie naar ons land. Hij werd opgevangen in de Ama-opvang van het AZC van Drachten. Yunis komt uit Mosul, Noord Irak. Yunis betekent Jona en Mosul is het vroegere Nineve, hele toepasselijke namen. In Drachten leerde hij Sander kennen, hierdoor leerde hij ook Jezus Christus kennen als zijn Verlosser. Eťn jaar nadat Yunis in Nederland kwam werd hij gedoopt!

Waardoor kwam je tot geloof?

‘In augustus 2008 was er een zoekactie van de kerk op het AZC. Een week lang kwamen er mensen om te sporten en andere dingen te doen. We werden uitgenodigd voor de kerkdienst en ik ging mee. Toen ik daar kwam, toen voelde ik: ‘Hier moet ik zijn’. Vooral het zingen vond ik mooi. Ik bleef daarom (als een van de weinigen) meegaan naar de kerk. En Sander ťťn van de christenen bleef komen op het AZC. We praten samen. En Sander vertelde over Jezus. En ik vroeg: ‘Sander, wie is Jezus?” Toen ik begreep dat Jezus voor de zonden is gestorven vond ik dat heel mooi. En toen Sander vroeg of ik Jezus ook in mijn hart in leven wilde vragen, hebben we dat samen gedaan!‘

Wat veranderde toen in je leven?

‘Er veranderde heel veel. Ik werd blij en rustig. Voor de zomer had ik heel veel problemen. Ik wilde niet meer leven, het hoefde voor mij niet meer. Op het AZC wist iedereen dat, ook het Ama-team. Nu is dat weg, ik mag leven, ik ben blij.
Het gaat niet goed met mijn procedure. Ik weet niet hoe het verder gaat, maar ik ben rustig….
Ik merk ook de kracht van bidden. Als anderen voor mij bidden, maar ook als ik zelf bidt.
Eerst was het wel heel moeilijk, ik was bang voor de anderen op het AZC. Sommigen zeggen ook: ‘Jij hebt dat niet goed gedaan.’ Anderen noemen mij ‘Isa’ (Jezus), ik lach daar maar om.’

Was je nog echt moslim toen je naar Nederland kwam?

Ik ben opgegroeid als moslim. Ik leerde er veel over in de moskee. Maar in de oorlog hebben moslims mijn vader vermoord omdat werkte met de Amerikanen/christenen. Dat was voor mij het moment dat ik eigenlijk afstand nam van de Islam. Ik kon niet meer geloven in Islam. Ik kwam eerst in Finland en daar had ik ook wel eens contact met een kerk, maar daar begreep ik nog niets van het geloof.

Hoe is het contact met de Nederlandse kerk?

'In de kerk wordt ik altijd blij. Ik merk dan ook: ‘Mijn hart gaat naar boven en ik kan daar huilen’. En het contact is echt goed, het is echt mijn familie geworden. Zeker na het dopen, praten heel veel mensen met mij, veel mensen maken contact.

Wat vind je moeilijk (in Nederland of als christen)?

‘De taal is erg moeilijk. Eigenlijk wil ik goed Nederlands kunnen om te kunnen praten met andere christenen. Om samen te kunnen Bijbel lezen. Ik ben gevraagd voor een jongerengroep van de kerk, maar ik kan nu nog niet gaan, omdat ik niet goed Nederlands praat. Ook de moslims op het AZC vind ik moeilijk, soms ben ik nog wel bang’

Begrijp je zelf de Bijbel?

‘Ik begrijp de woorden wel, maar het is een moeilijk boek. Ik wil graag met anderen de Bijbel lezen. Een andere jongen van Afghanistan wil ook de Bijbel lezen, misschien kunnen we samen lezen. Ik heb nu ook een studieboekje in het Arabisch over het geloof, dat is heel mooi.’

Ken je andere Arabische of Koerdische christenen?

‘Nee, die heb ik nog nooit ontmoet.’

Zijn veel moslims op het AZC open voor het christelijk geloof?

‘Soms gaan andere jongens wel mee naar de kerk, sommigen stellen mij ook wel vragen. Ik probeer ook anderen wel te vertellen over Jezus. Soms vertel ik dat ze dingen aan Sander kunnen vragen!’

Wat zou je tegen de Nederlandse christenen willen zeggen?

‘Het is zo belangrijk dat Nederlandse mensen contact maken met asielzoekers. En ze moeten niet denken dat we allemaal slechte mensen/ crimineel zijn. Ik merk dat mensen vaak zo naar ons kijken. Maar wij asielzoekers zijn niet crimineel.’

(Uitgewerkte versie van artikel uit Weergave, mei 2009, Marco Vos)