"God zet hen op onze agenda"

“DŠŠr ligt een taak voor onze kerk”, was de eerste gedachte die dominee E.E. Bouter te binnen schoot, toen hij hoorde over de grote stroom minderjarige asielzoekers, die in Overberg wordt gehuisvest. Om zich goed toe te rusten, schreef de predikant van de hervormde gemeente zich direct in voor een cursus van Gave.

Uiteraard kan Bouter zich iets voorstellen bij de eerste reactie van de plaatselijke bevolking – waaronder ook kerkgangers – in Overberg. Hij is daar eerlijk in: “Overberg heeft maar dertienhonderd inwoners. Als daar vierhonderd asielzoekers bijkomen, heeft dat zeker gevolgen voor ons dorp’. Daarin moeten we nuchter zijn. Ze komen hier zonder ouderlijk toezicht en zijn wellicht getraumatiseerd. Dat gaat niet vanzelfsprekend goed. Daarom moeten we ons goed op hun komst voorbereiden.”

Lichtpunten

Bouter is blij dat er ook lichtpunten in de discussie zichtbaar zijn: “De schokgolf die eerst door het dorp ging, is kleiner geworden. Reacties die er vanaf het begin al waren, zoals: ‘We willen ons graag inzetten voor deze jongeren’, klinken nu luider. Vrijwilligers melden zich spontaan aan voor de interkerkelijke werkgroep onder leiding van Gave. Voor diepere contacten is de tijd dat de asielzoekers in Overberg verblijven waarschijnlijk te kort. Daarom willen we hen vooral gastvrij ontvangen. In de Bijbel lezen we dat sommige mensen door hun gasvrijheid zelfs engelen hebben geherbergd.”

Agenda

In een zondagse preek over HebreeŽn 11 (Abraham) heeft dominee Bouter zijn kerk erop gewezen dat zij zelf ook vreemdelingen in deze wereld zijn. Als dat besef soms ver is weggezakt, dan bepaalt de stroom asielzoekers ons daar weer bij. God zet deze mensen op onze agenda. Waarom weten we niet altijd, maar misschien wordt dat nog duidelijk. Toen Jozef door zijn broers als slaaf aan Egypte werd verkocht, kon hij niet vermoeden dat hij zijn volk later als onderkoning van de hongersnood zou redden.”

Tekst: Jeroen Kanis
Weergave, september 2014