Syrische arts ontmoet Jezus in cel

Bekering na marteling

Littekens op zijn polsen en een glazen oog tonen de ernstige gevolgen van de martelingen, die de Syrische vluchteling Mohamed in zijn geboorteland moest doorstaan. “Ik ben gekruisigd en gepijnigd, omdat ik mensen als arts wilde helpen”, vertelt hij met trillende stem en betraande ogen. “Dat was mijn grootste pijniging, maar het bracht mij bij Jezus.”

De Mohamed die zijn gasten verwelkomt in een eenvoudige bungalow op het asielzoekerscentrum – waar hij sinds oktober met zijn vrouw en drie kinderen woont - is niet te vergelijken met de stevige man, die hij ooit was. Zijn enorme gewichtsverlies en zichtbare littekens zijn het gevolg van langdurige martelingen en vernederingen in een gevangenis van de Syrische plaats Homs. Die stad staat bekend als bolwerk van verzet tegen president Bashar al-Assad. Dat de vertrouwelingen van de Syrische leider daar niet blij mee zijn, blijkt als Mohamed – toen eigenaar van een privťkliniek – in 2012 telefonische dreigementen ontvangt. “’Je mag geen gewonden helpen van onze tegenstanders, anders doen we je iets verschrikkelijks aan’, waarschuwden ze. “Dat maakte mij bang, maar als arts ben ik verplicht om iedereen te helpen; vriend en vijand.

Roepen om hulp

Uiteindelijk hebben ze mij opgepakt en in een cel van ťťn bij ťťn meter gegooid.” Mohamed werd uitgehongerd, vernederd en gemarteld. Ik herinner mij nog hoe ze mij met mijn handen aan de muur ophingen, net zoals Jezus werd gekruisigd. De pijn verscheurde mijn lichaam.” Als moslim riep Mohamed om hulp van Allah en Mohamed, maar redding bleef uit. “Plotseling zag ik in mijn gedachten het beeld van de gekruisigde Jezus. De meeste moslims kennen dat verhaal. Toen ik Hem aanriep, gebeurde er iets bijzonders. Mijn donkere cel werd plotseling verlicht. Ik zag een man in witte kleren – Jezus – die mijn wonden aanraakte en ook mijn oog, dat mijn folteraar met een stuk ijzer aan stukken had geslagen. Daarom heb ik nu een kunstoog. Vervolgens nam Hij mij mee naar buiten.” Dit visioen werd later werkelijkheid. Niet lang daarna werd Mohamed uit zijn gevangenis gehaald en op straat gegooid. Hij was zo vermagerd en zwak, dat hij naar huis strompelde. “Die weg is maar twee kilometer, maar ik heb er vier uur over gedaan. De stad was verwoest. Thuis viel ik mijn familie in de armen.”

Gods leiding

Mohamed en zijn gezin besloten SyriŽ te ontvluchten en via omzwervingen door Turkije en Egypte, kwam hij in contact met een mensensmokkelaar. Die bracht hen naar Frankrijk. “Ik wilde naar mijn neef in Denemarken, maar de smokkelaar had geld van ons gestolen. We hadden nog precies genoeg voor een ticket naar Amsterdam. Nu geloof ik dat God dat zo heeft geleid. Toen Hij mij uit de cel bevrijdde, beschouwde ik dat als gebedsverhoring, maar niet meer dan dat. Hier in Nederland heb ik Hem pas echt leren kennen. De Bijbel die ik kreeg, viel op een dag open bij ‘De verloren zoon’. In hem herken ik mij helemaal. Jezus heeft mij teruggebracht bij mijn Vader.”
Mohamed kwam op het azc tot geloof in Jezus Christus en liet zich dopen. Mohamed: “Als gynaecoloog wist ik niet, wat ik mij bij wedergeboorte moest voorstellen, maar nu weet ik dat het echt bestaat.”

Tekst: Jeroen Kanis - Weergave, maart 2014

Mohamed is een van de gasten bij onze bijeenkomst zaterdag 20 juni in Harderwijk:



  • Meldt u hier aan voor de Weergave (gratis magazine van Gave).