Nour stelt vriendinnen gerust

Vluchtelingengebedsweek Nour“Ik mis school, ik mis de docenten en mijn vriendinnen”, zegt de Syrische Nour Badawi (17), die tweeëneenhalf jaar in Nederland woont en tijdens de coronacrisis online lessen volgt.

“Eerst dacht ik dat ik niet bang hoefde te zijn omdat in Syrië alles erger was, maar toen de vreemde, gevaarlijke ziekte in veel landen uitbrak, werd ik steeds banger. Ik wil niet worden besmet.” Nour hoopt dat de ziekte snel onder controle is en dat ze naar school kan.

Zorgen

Nour begrijpt alle maatregelen die genomen zijn om het coronavirus de kop in te drukken, maar voor haar ouders was een uitleg in het Arabisch plezierig. “Ik begrijp Nederlands en ik vraag uitleg als ik iets niet begrijp”, zegt ze. “Mensen vertellen ons wat we moeten doen, praten met ons over corona en vragen of we hulp nodig hebben. Het is fijn dat ze dat doen.” Vriendinnen spreekt Nour via whatsapp, skype of videobellen. Ze zou hen graag ontmoeten maar wil haar ouders en andere ouderen niet besmetten. “Ik maak me zorgen over mijn zus in Turkije, die zwanger is”, zegt Nour. “Zij moet voor zwangerschapscontroles naar het ziekenhuis, waar een nichtje besmet raakte met het coronavirus.”

Oud brood

Terwijl haar moeder tijdens de lockdown thuisblijft met haar eenjarig zusje Maria, werkt Nour gewoon bij de Wibra, hoewel haar moeder haar liever thuis zou houden. “Maar ik werk graag”, lacht Nour die afstand houdt van klanten en collega’s en haar handen wast om besmetting te voorkomen.

“Mijn moeder denkt dat ik niet snel ziek zal worden omdat de lucht in Syrië vervuild was door alle bombardementen, waardoor veel mensen ziek werken”, vertelt Nour. Bovendien was er geen geld meer voor eten en moest het gezin elke dag oud brood eten. “Wij zijn daardoor hard geworden”, zucht Nour. “Het was echt moeilijk.”

Bang

Nour mist de meisjes van de meidenclub met wie ze elke twee weken bowlt, spelletjes doet, of thee drinkt en een taartje eet. “Koningsdag konden we ook niet vieren en dat vond ik niet leuk.” Vorig jaar kleurde Nour een vlag op haar wang, trok een oranje shirt aan en ging met haar vriendinnen naar Arnhem. Ze lacht: “Het was één groot feest.” Nour hoopt dat het Gave-kamp kan doorgaan, waarvoor ze zich inschreef, of dat er een alternatief verzonnen wordt.

Ondertussen stelt Nour vriendinnen en klasgenoten gerust als ze bang zijn, en zegt dat ze zoveel mogelijk moeten thuisblijven voor de gezondheid van anderen. “Ik weet zéker dat het goed komt, want met ons is het ook goed gekomen”, zegt ze. “Mensen zijn slim en zullen een vaccin ontwikkelen tegen corona. Dan wordt alles beter.”

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world