Afghaanse moslim wordt kerkleider
Als achtjarig kind vluchtte de Afghaanse Sina met zijn familie naar Iran. Tien jaar geleden vluchtte hij opnieuw, nu naar Griekenland. Hier komt de strenggelovige moslim in contact met christenen. Dit veranderde zijn leven.
“Na het overlijden van mijn moeder vluchtten we naar Iran vanwege oorlog en armoede in Afghanistan”, vertelt Sina. In het buurland worden de Afghanen echter behandeld als slaven. “We kunnen niets op onze naam hebben: geen bankrekening, simkaart of een rijbewijs. Hoewel Iraanse kinderen gratis onderwijs krijgen, moeten Afghanen hiervoor meestal betalen.”
Wanneer ook zijn vader overlijdt, gaat de dan dertienjarige Sina aan het werk in de bouw. Hij blijkt talent te hebben en werkt zich op tot aannemer en architect. Maar omdat hij als Afghaan in Iran geen onderneming kan runnen, vraagt hij een Iraanse vriend als businesspartner. “Hij had het diploma, ik deed grotendeels het werk.”
“We trokken lopend door de bergen van Turkije en dat was niet zonder gevaar.”
Na tien jaar succesvol ondernemerschap moet Sina ineens bij de bank komen; ze willen geen geld van een Afghaan beheren. Hij krijgt ter plekke zijn banksaldo uitgekeerd in bankbiljetten van de allerlaagste waarde. Dit is voor Sina de druppel en hij besluit met zijn vrouw en twee jonge kinderen Iran te verlaten.
“We trokken lopend door de bergen van Turkije en dat was niet zonder gevaar”, blikt hij terug. “Ik zei tegen mijn kinderen dat ze alleen voor zich mochten kijken. Langs het pad lagen allemaal lijken.” Met een bootje komen ze aan op het Griekse eiland Lesbos waar ze onderdak krijgen in het vluchtelingenkamp Moria.
Vrijwillige ‘slaven’
Als gelovige moslim probeert Sina de christelijke vrijwilligers daar te overtuigen van hun ongelijk. Om bewijs te verzamelen gaat hij in het geheim de Bijbel lezen, maar Gods Woord spreekt tot zijn hart. Ook raakt hij onder de indruk van de onvoorwaardelijke liefde die hij ziet onder christenen. “Er kwamen buitenlandse jongeren die de toiletten schoonmaakten in het vluchtelingenkamp. Alsof ze slaven waren. Ze werden er zelfs niet eens voor betaald en hadden ook nog zelf hun ticket gekocht om hier te komen helpen. Dat kon ik niet geloven.”
“Ze werden er zelfs niet eens voor betaald en hadden ook nog zelf hun ticket gekocht om hier te komen helpen.”
Wanneer zijn vrouw ontdekt dat Sina in de Bijbel leest, verlaat ze hem en neemt hun kinderen mee. Om hen te zoeken reist Sina naar Athene. Hij wil haar en haar familie doden. Als man verlaten worden door je vrouw is een schande in de islam.
In Athene ontmoet Sina echter een christen die hem de Bijbel uitlegt in zijn eigen taal. “Na maanden van onderzoek ging ik begrijpen dat God – die in de islam veraf is en vooral boos – was gekomen om ons te helpen en mens werd als wij.” Hoewel Sina nog steeds diepe haat koestert tegen zijn vrouw, komt hij tijdens een gebedsmoment met christenen tot inkeer en beseft dat hij haar moet vergeven. Ook besluit hij Jezus te volgen. “Dat was moeilijk. Ik moest alles achterlaten.”
Nieuw begin
In de Afghaanse kerk in Athene groeit Sina in zijn geloof en na twee jaar treedt hij toe tot het leiderschapsteam. In deze kerk ontmoet hij de Nederlandse Marieke die als zendeling naar Griekenland was gekomen om te werken onder vluchtelingen. Zij raakte bevriend met de kinderen van Sina, die intussen bij hun vader woonden.
Wanneer Sina plannen maakt om te verhuizen naar Duitsland, beseft Marieke hoeveel ze van hem en zijn kinderen is gaan houden. Na een tijd van bidden en vasten, besluiten Sina en Marieke samen een gezin te vormen en treedt Marieke ook toe tot het leiderschapsteam van de kerk.
“We kregen visie voor Afghaanse gelovigen die hier als schapen zonder herder zijn.”
In 2023 verhuizen ze met de kinderen naar Nederland. Enerzijds vanwege de komst van hun gezamenlijke kind, dat in Griekenland als vluchteling zou worden geregistreerd en dat wilden ze niet, en anderzijds vanwege de geestelijke nood die ze zagen onder Afghanen in Duitsland en Nederland. “We kregen visie voor Afghaanse gelovigen die hier als schapen zonder herder zijn.”
Bediening onder Afghanen
Sinds 2025 zijn Sina en Marieke in dienst bij Gave en richten zich specifiek op Afghanen in Nederland. Lees hier meer over hun bediening.
Tekst: Anna Klappe | Beeld: Meysam Heydari
Gepubliceerd in Weergave 1, maart 2026
