God stuurde engelen naar ons gezin

Elias woont samen met zijn vrouw en drie kinderen bijna een jaar in Nederland. Voor hen als katholieke christenen was het niet langer veilig in Noord-Irak. Gevlucht naar ons land, kregen ze in AZC Craïlo een kamer toegewezen. Blij met de nieuwe omgeving, maar het was wel een moeilijke tijd. Hoe nu verder? Hoe vinden we hier vrienden? Welke toekomst krijgen onze kinderen? Maar Elias is blij dat ze niet alleen door de problemen heen moesten. “God stuurde engelen naar ons toe. Er kwamen mensen vanuit de kerk waar we contact mee kregen. Wij vinden het heel fijn dat ze ons hebben opgezocht”.

In Irak woonde Elias in een stad met 40.000 inwoners. Bijna iedereen ging naar de katholieke kerk. Elias kende geen andere vormen van christen-zijn. In Nederland wist hij daarom niet goed wat hij moest doen. Het contact met de protestante christenen deed hem goed, maar was het wel een juiste beslissing om naar hun kerk te gaan? Hij kwam er niet uit en vroeg zijn broer in Irak om advies. Elias “Mijn broer zei: Vertrouw op God, vertel het aan Hem, Hij zal in je hart laten zien wat de goede keuze is.” En dat gebeurde. Ze gingen mee naar de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt van Hilversum en merkten dat het goed was om in deze kerk te zijn. “We zagen dat we beiden in Jezus geloven, dat is de belangrijkste basis.“

Thuis

“De liturgie is hier heel anders dan wij gewend zijn. Hier slaan ze bijvoorbeeld geen kruisje met het bidden. Maar wat we hetzelfde hebben is het geloof in Jezus, de Zoon van God, dat Hij aan het kruis is gestorven. En we voelen ons steeds meer thuis in de kerk.” Elias gezin heeft al veel goede contacten in de kerk gekregen. In de kamer waar ze wonen hangen de bewijzen. Ansichtkaarten en foto’s. Op één staat het gezin samen met een groep Nederlanders: een uitje met wat kerkleden bracht hen naar de replica van Noachs ark.

Gezin

Met het hele gezin wonen in één kamer is niet altijd een pretje. Elias bekijkt het van de positieve kant, en ziet het als een mooie oefening om Jezus’ liefde in het gezin praktisch te maken. “Ik geloof dat het heel belangrijk is om echt christen te zijn in je gezin. Dat is een belangrijk getuigenis voor de anderen. Ik kan wel aan andere asielzoekers die hier in het azc wonen vertellen over Jezus, maar nog belangrijker is dat ze aan ons gezin merken dat we Jezus volgen.

“Wat we hetzelfde hebben is het geloof in Jezus.”

We proberen vriendelijk te zijn naar de andere asielzoekers hier, ook degenen die moslim zijn.” Dat dit ook praktijk is, merk ik tijdens ons gesprek. Een gesluierde buurvrouw klopt op de deur en wordt vriendelijk te woord gestaan, haar kruiden zijn op om een goede maaltijd te kunnen maken. Geen probleem, Elias leent hun kruidenvoorraad aan haar uit. In Irak werkte Elias bij een christelijke radio-omroep. Hij maakte programma’s die in zijn regio werden uitgezonden. De situatie werd voor hem steeds onveiliger. In hun omgeving werden geregeld christenen ontvoerd en na betaling van veel losgeld soms weer vrijgelaten. Vanuit de moslims merkte hij geen respect naar hen als christenen. Maar liever vertelt Elias er verder niks meer over. Hij wil zich nu op de toekomst in Nederland richten. Sinds kort hebben ze te horen gekregen dat ze in Nederland mogen blijven. Samen met zijn vrouw is hij gestart met Nederlandse les. En binnenkort zullen ze een eigen woning krijgen ergens in het land. Wat Elias daarna zelf gaat doen, weet hij nog niet. “Mijn vrouw en ik hopen op een goede toekomst voor de kinderen. Hier zijn weer andere problemen dan in Irak, maar een groot verschil is dat we in Nederland in vrijheid mogen leven”.

Elias heeft in werkelijkheid een andere naam.

Tekst: Rien Bregman
Uit: Weergave september 2008

Hier vind je meer inspirerende verhalen

BLIJF OP DE HOOGTE

Mis niets van ons Gave nieuws en aanbod

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world