Koerden tot Jezus brengen
Er is een aantal volken, die een prachtige taal beheersen en een rijke cultuur hebben, maar geen eigen land hebben. Een van deze volken is het Koerdische volk. In Nederland wordt het aantal Koerden geschat op 70.000. Bijna iedere Koerd is moslim. In de landen waar de Koerden wonen worden ze vaak niet geaccepteerd. “De Koerden zijn een prachtig volk, dat veel geleden heeft, maar vooral een volk dat Jezus nodig heeft”, aldus Wesselien.
Wesselien werkt samen met haar man Faraidoun in Nederland onder Koerden. In het westen van het land hebben ze een huis gekregen speciaal voor Koerden. De naam van het huis is Dlnowai, wat troost betekent. Hun verlangen is dat Koerden in dit huis troost zullen vinden en de liefde van God de Vader zullen ontdekken. Wesselien voelde zich jaren geleden al aangetrokken tot de Koerden, “Ik houd echt van dit volk”. Nu zeven jaar later werkt ze, samen met haar man aan het doel: Koerden het Evangelie vertellen en hen leiden tot discipelen van Jezus. Om dit doel te bereiken sluiten ze aan bij de Koerdische cultuur. Ze organiseren vier keer per jaar een Koerdisch feest. Tijdens zo’n dag maken Koerden uit Nederland contact met elkaar. Voor velen is het ook een eerste kennismaking met Jezus. Door middel van Koerdische christelijke muziek, een preek en een evangeliserende film wordt het Evangelie uitgedragen.
“Ik houd echt van dit volk.”
Een van de Koerden die tijdens het laatste Koerdische feest zijn leven aan Jezus gaf, is vlak daarna opgepakt en zit nu in Soest in het detentiecentrum en moet binnenkort het land verlaten. Gelukkig blijft hij op God vertrouwen en belt hij regelmatig voor gebed en ondersteuning.
Weekend
Na elke Koerdische dag volgt er een weekend waar Koerden worden uitgenodigd die meer willen weten over het christelijke geloof. Tijdens deze weekenden worden veel Koerden geraakt doordat ze horen wie God werkelijk is en wat Christus voor hen heeft gedaan. De Koerden die op het weekend zijn geweest worden daarna uitgenodigd om deel te nemen in een celgroep. Dat is een bijbelstudiegroep, met alleen Koerden die ongeveer elke veertien dagen bij elkaar komen. Toch blijft het belangrijkste het één op één contact met mensen. In een groep zullen mensen zich niet snel in het hart laten kijken. Wesselien merkt op dat het niet makkelijk is om van moslim christen te worden. Het is moeilijk om te blijven geloven, als er dingen tegen zitten. Ze merkt op dat de hele manier van denken over God en hun eigen leven veranderd moet worden, dat kost heel veel tijd en strijd.
Langzaam maar zeker zien Faraidoun en Wesselien steeds meer openheid onder de Koerden om het Evangelie te horen. Koerden zijn verbaasd dat er ook Koerdische christenen bestaan en dat Jezus ook voor Koerden gekomen is!
Tekst: Irna Ligtenberg
Uit: Weergave maart 2008
