Wdish uit Eritrea

In Eritrea ging Wdish (26) naar de orthodoxe kerk. Haar vader was daar priester. Maar veel liever ging ze naar de kerk van haar tante. “Zij was protestant. Mijn zusje en ik gingen graag bij haar op bezoek. Ze vertelde ons dan over Jezus. Ik was jong, een jaar of acht, maar ik begreep alles wat ze zei. Als ze mij over God vertelde, werd ik altijd blij en rustig. Ik hield toen al veel van God.” 

Haar tante las met de zusjes in de Bijbel en draaide christelijke muziek. Over wat ze bij haar tante hoorde, ging Wdish in gesprek met haar vader. Hij was streng, hij wilde liever niet dat we naar onze tante of naar andere kerken toegingen. Hij was ook een goede leraar, dankzij hem wist ik veel over het geloof. Maar daardoor had ik ook veel vragen.

Taak

Over de reden van haar vlucht, nu zo’n acht jaar geleden, vertelt Wdish niets. Maar de vlucht zelf was lang en angstig. Na een zware tocht door de Sahara in een vrachtauto, volgde een bange reis over de Middellandse Zee, van Libië naar Italië. Haar bootje sloeg bijna om. “Ik had mijn leven nog niet aan Jezus gegeven, maar ik geloofde wel in God. Ik heb toen hard gebeden. God heeft mij gespaard, Hij had nog een taak voor mij.”

Na zeven maanden azc verhuist Wdish naar Hoensbroek. Ze woont daar een week als ze op zondagmorgen ineens een geluid hoort. “Alsof iemand riep: eruit, eruit! Dat moet van God zijn geweest. Ik voelde me moe en alleen. Ik ben naar buiten gegaan en ineens liep er achter mij een vrouw. Ze groette mij. Ik groette in het Engels terug en zij begon over Jezus te vertellen. De kerk was om de hoek, zei ze. Ze vroeg of ik meewilde.” Dat overviel Wdish. Ze gaf in eerste instantie alleen haar telefoonnummer. Een week later ben ik toch meegegaan. Na de kerkdienst dronken we samen thee bij mij thuis en ik vertelde haar alles. Daarna ging ik elke zondag met haar mee. Het leven was in die tijd een grote uitdaging, maar in de kerk vond ik rust.” 

Het leven was in die tijd een grote uitdaging, maar in de kerk vond ik rust.” 

Licht

De vriendschap verdiept zich en de vrouw vertelt Wdish veel over haar eigen leven. Haar getuigenis raakt Wdish. “Ze vertelde me dat ze had gerookt en gedronken, maar dat God haar had geholpen om eruit te komen. In haar leven zag ik Gods liefde.” Wdish’ honger naar God neemt alleen maar toe. “Ik wilde alles weten, ik begon nog meer liefde te krijgen voor God en de Heilige Geest. God spreekt tot mij, en dat doet Hij steeds vaker. Ik word vaak door God gebruikt om ook andere mensen over Hem te vertellen.” 

 

Bidden

Een van die mensen is haar vader. Drie keer ging Wdish de afgelopen jaren terug naar haar vader die naar Ethiopië is gevlucht “Ik bad altijd: ‘God, geef mij de kans om iets van het Evangelie te delen.’ De derde keer gebeurde het. Mijn vader is een echte theoloog. Midden in de nacht kregen we een gesprek, net zoals Jezus met Nicodemus. Hij luisterde, hij toonde respect. Ik heb tegen hem gezegd: ‘U houdt van God, maar als u Jezus niet accepteert in uw leven, dan komt u niet in de hemel.’ Uiteindelijk heb ik hem gevraagd of ik voor hem mocht bidden. Daarna heeft hij zijn leven aan Jezus gegeven en mijn zus een paar dagen later ook.” Binnenkort gaat Wdish trouwen en samen met haar man in Frankfurt wonen. “Ik weet zeker dat God grote dingen gaat doen. Ik vertrouw op Hem.”  

Tekst: Jacomine Oosterhoff

Foto: Niek Stam

Dit artikel is gepubliceerd in Weergave 1, maart 2022.

 

Wil je meer leren over het contact met Eritrese vluchtelingen in Nederland? In onze digitale bibliotheek geven we tips en advies over het contact met Eritrese vluchtelingen en Eritrese kinderen.
Speciaal voor orthodoxe Eritreeërs hebben we een website, een YouTube-kanaal en een Facebookpagina. Hier delen we video’s over de Bijbel en het evangelie in het Tigrinya.

Hier vind je meer inspirerende verhalen 

BLIJF OP DE HOOGTE

Mis niets van ons Gave nieuws en aanbod

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world