Werkgroep Drachten schijnt licht in azc
In hun bescheiden woning op het azc in Drachten zetten Soeren en Ribsik Geranyan de tafel vol Armeense lekkernijen. Op die wijze tonen zij hun gastvrijheid aan de bezoekers van de interkerkelijke werkgroep, die in de loop van de jaren een goede vriendschap met hen hebben opgebouwd. “Mijn man is ernstig ziek”, zegt Ribsik, “maar God helpt ons enorm via deze mensen.”
De drie dames van de werkgroep laten zich de zelfgemaakte Armeense koffie met gebak goed smaken. Ondertussen wordt er gezellig gekletst. Ribsik benadrukt hoe goed het contact met Nederlandse christenen voor hen is. “Het zijn blijde mensen en dat hebben we juist nodig.” Soeren knikt bevestigend. Hij vertelt over zijn ziekte en dat er in Armenië weinig hoop voor hem was. “Daar zou ik al lang zijn gestorven”, zegt hij. “Ik heb ook al eens tien dagen in coma gelegen.” Hij vertelt hoe hij God – in Nederland – tweemaal in een droom heeft gezien. “Hij vertelde dat ik in leven moest blijven en de volgende dag voelde ik mij veel beter. Ik dank Hem voor mijn herstel.” Het echtpaar was in Armenië al christen, maar de boodschap die God Soeren via deze dromen doorgaf heeft zijn relatie met Hem volledig vernieuwd. “Ik zeg altijd, dat ik tweemaal ben geboren. Vijftig jaar geleden in Armenië en twee jaar geleden in het Academisch Ziekenhuis in Groningen.”
Vreemdeling
Het verhaal van de familie Geranyan heeft indruk gemaakt op Janny Langius uit Drachten, een van de initiatiefnemers van het werk onder asielzoekers in haar woonplaats. “Eigenlijk had ik nooit zoveel met buitenlanders”, zegt zij terugblikkend. Dat veranderde toen zij iemand hoorde spreken over hoe christenen moslims kunnen bereiken. “Zijn verhaal sprak mij ontzettend aan. Ik besloot toen om die mensen te accepteren. Dat kwam mede door de woorden van Jezus: ‘Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op’.” Janny bezocht een open dag van het azc en meldde zich al gauw aan als vrijwilliger. Zij zette onder meer een vrouwencafé op.
“Ik vond het jammer dat ik daarbij niet mocht evangeliseren. Daarom ben ik dat via mijn kerk gaan doen. God heeft Jezus’ liefde voor asielzoekers in mijn hart gelegd. ”Het werk werd steeds intensiever, waardoor het eigenlijk niet meer alleen door haar kerk (Baptistengemeente Bethel) was uit te voeren. Gave stelde voor om een interkerkelijke werkgroep op te richten. “Vanaf dat moment is het werk gaan groeien. Gave helpt ons enorm door allerlei cursussen en voorlichting te geven. Zij hebben ook goede materialen, die ons werk ondersteunen. Zonder Gave zouden we dit werk niet kunnen doen.”
Kerken
Froukje Neutel is volgens eigen zeggen het asielzoekerswerk ingerold. Momenteel is ze de penningmeester van de werkgroep, die bijna dertig vrijwilligers telt uit zo’n zes verschillende kerken. “Ik heb me altijd betrokken gevoeld bij buitenlanders”, vertelt ze. “Er wonen er veel in onze wijk. Hun verhalen zijn soms erg emotioneel. Veel van hen zijn onder bizarre omstandigheden uit hun land gevlucht. Het is belangrijk, dat wij hen aandacht en liefde geven en praten over ons geloof. Toch heeft praktisch werk prioriteit. Ze weten dat we christenen zijn. Daarover stellen ze vanzelf wel vragen.”
Als penningmeester weet Froukje te vertellen dat de bij de werkgroep aangesloten kerken het werk financieel ondersteunen. Dat maakt het mogelijk om allerlei activiteiten te organiseren. Zo zijn er wekelijkse vrouwenochtenden, een jaarlijkse activiteitendag op het azc, een kinderclub, een bijbelstudiegroep aan huis en vieringen met Pasen en Kerst. Daarnaast is er een team dat de asielzoekers op het azc bezoekt. De werkgroep zou het mooi vinden als er in de toekomst ook activiteiten voor buitenlandse mannen worden opgezet. “Het is belangrijk dat zich daarvoor mannen van onze kerken opgeven. Die kunnen hen vaak makkelijker bereiken dan vrouwen, omdat dat beter past bij hun cultuur. Daarom willen we hen van harte oproepen om zich op te geven voor dit mooie werk.”
Tekst: Jeroen Kanis
Foto: Gerrit Miedema
Uit: Weergave oktober 2009
