‘Ze geven veel op om ons liefde te geven’
De Ethiopische Helen heeft zo’n sterke band met de heer en mevrouw Jansen uit Amersfoort, dat zij zelfs uit hun huis is getrouwd. ‘Wij houden enorm veel van hen’, vertelt zij met haar man Gutu. ‘Ik moest mijn familie achterlaten, maar ik geloof sterk, dat God deze mensen op mijn weg heeft geplaatst.’
De familie Jansen is zelf bescheiden over hun aandeel in Helens leven. Wel laten ze blijken, dat ze elkaars vriendschap heel bijzonder vinden. ‘Helen en haar vijftienjarige dochter waren twee vluchtelingen op het azc, waarmee wij intensief contact hadden. De moeder viel ons meteen op door haar stukgelezen bijbeltje.’ Nadat Helen – die in Ethiopië weduwe werd – een woning kreeg in Amersfoort ontmoette ze haar huidige man, met wie ze in 2011 trouwde. Jansen: ‘Zij had hier geen ouders, dus vroeg ze of ze vanuit ons huis mocht trouwen. Ze waarschuwde ons, dat het een blijde bruiloft zou worden, dus met – geheel in Afrikaanse stijl – veel zingen, klappen en dansen. We zeiden: ‘ga je gang maar…’.’
Trouwdag
Helen denkt met plezier terug aan haar trouwdag en voelt zich vereerd dat de familie Jansen haar huis open stelde en daarmee de rol van haar eigen ouders op zich nam. Die mist ze juist enorm op zo’n dag, waarop de liefde centraal staat. ‘Helemaal bijzonder is het, omdat hun kerkelijke traditie in de Gereformeerde Gemeente zo anders is als die van onze evangelische Afrikaanse kerken’, vertelt ze. ‘Eigenlijk zijn het twee uitersten. Toch voelen we ons als christenen verbonden met elkaar.’ Na haar huwelijk ging Helen met haar man Gutu mee naar Bethel International Church of All Nations in Amersfoort, waar hij voorganger is. Toch blijven ze contact houden met de familie Jansen, waaraan ze veel heeft te danken.
Omzwervingen
Helen had er al lange en zware omzwervingen opzitten, toen ze in Nederland aankwam en haar nieuwe liefde ontmoette. Ze vluchtte van Ethiopië naar Kenia, waar ze zes jaar verbleef in een vluchtelingenkamp. Het besluit om haar land te verlaten was snel gemaakt, maar afscheid nemen van je familie, is moeilijk. Helen: ‘Als ik terugkijk, was het toch een goede beslissing. Er volgde een tijd vol ontberingen.
We sliepen in een tentenkamp vol slangen en schorpioenen en er heerste vaak malaria. Vaak dacht ik: ‘hier komt geen einde aan, mijn leven is nog niets veranderd’. Toch mocht Helen uiteindelijk als vluchteling op uitnodiging naar Nederland reizen, waar ze in azc Amersfoort terecht kwam. Daar leerde ze de familie Jansen kennen en was blij verrast met hun hulp. ‘Het was een donkere en koude periode. Familie Jansen heeft ons Amersfoort leren kennen en zelfs een huis voor ons gezocht. Daarna hielpen ze met de aanschaf van meubelen, de verhuizing en de bruiloft.’
Liefde
Helen vertelt dat ze nog steeds veel bidt voor het echtpaar Jansen. Ze kan zich nog steeds verbazen over hun trouwe inzet. ‘Ze geven veel op om ons liefde te kunnen geven. Hoe kan het, dat ze God zo gehoorzaam zijn? Ze zouden ook lekker niets kunnen doen en van het leven genieten, maar ze kiezen er voor om ons te helpen.’
Tekst: Jeroen Kanis
Foto: Alida Stuut
Uit: Weergave maart 2015
Startpakket
Grote kans dat er bij jou in de buurt onlangs een opvang is geopend. De vluchtelingen daar zijn angstig en onzeker over hun land, familie en hun toekomst. Daarom staan zij nu open voor nieuwe vriendschappen. Maar hoe pak je dit aan? Gave helpt je hier op weg met een startpakket vol inspiratie en kant-en-klare ideeën voor beproefde activiteiten.
