Vluchtelingen kloppen op Nederlandse kerkdeuren

Sommige kerken krijgen steeds meer kleur door de migranten die hier aansluiting zoeken. Hoe ga je daar als kerk mee om? Dominee Pieter Kleingeld van de Nederlands Gereformeerde Kerk in Oegstgeest deelt zijn ervaringen. 

“Ik heb ook in de gevangenis gezeten.” Met een groepje mannen lezen we samen de brief aan de Filippenzen. Het is de eerste keer dat ze een brief uit de Bijbel lezen en daarom geef ik achtergrondinformatie. Paulus schreef deze brief vanuit de gevangenis. Met dat ik dat vertel, reageert Ali met de opmerking: Ik was daar ook. Net zomin als Paulus niet in de gevangenis zat als misdadiger, zo ook hij: gevlucht en op zoek naar een veilige plaats voor zijn gezin. Uit liefde dus. Zo ontdekken we dat de Bijbel geschreven is door en voor mensen die verdrukt worden. 

Sinds corona weten steeds meer nieuwkomers, statushouders en asielzoekers onze gemeente te vinden. Waarom bieden we hun gastvrijheid? Wat zien we gebeuren? Wat maakt ons dankbaar en wat vinden we moeilijk? 

Doorreis 

Ja, waarom? Ik merk dat het antwoord op die vraag helemaal verbonden is met de Bijbel. Abram en Sara: migranten en vluchtelingen, Jozef: slachtoffer van mensenhandel, Naomi en haar gezin: op de vlucht voor hongersnood, Ruth: migrant in Bethlehem, onze Heere die zijn leven als vluchteling begon en veel van zijn volgelingen die hetzelfde overkwam.  

“Ik besef dat ik zelf ook op doorreis ben naar een beter vaderland.” 

En dan zijn er de geboden die Gods karakter openbaren: de HEERE verschaft weduwen en wezen recht, bewijst vreemdelingen Zijn liefde door hen van voedsel en kleding te voorzien (Deuteronomium 10:18). Hoe meer ik mijn leven deel met vluchtelingen en migranten, hoe meer ik besef dat ik zelf ook op doorreis ben naar een beter vaderland, naar een stad die God Zelf voor zijn kinderen heeft gemaakt (Hebreeën 11:16). 

Deelgenoten 

We hebben Arabischtalige Bijbelstudies, maar daar spreken we ook Kurmanji (Koerdisch, red.), Turks, Nederlands en Engels. De afgelopen maanden organiseerden we regelmatig een gebedsbijeenkomst met onze Iraanse broeders en zusters. In onze kerkdiensten gebruiken we de Kefas-app voor vertaling.  

 “Onze diakenen hebben heel wat meer op hun bordje dan het verdelen van collectes.” 

Het levert ons als gemeente bij een doopdienst indrukwekkende getuigenissen op, maar we worden ook deelgenoot van schrijnend verdriet. We houden onze handen van elkaar alsof we een lengte aangeven en zeggen: Nederlanders hebben deze problemen. Dan zeggen we: nieuwkomers hebben ze ook. Daarna strekken we onze armen helemaal uit en vervolgen: dan komt er dit nog bij. Onze diakenen hebben heel wat meer op hun bordje dan het verdelen van collectes. 

Dichtbij 

Hoewel er in een straal van acht kilometer rond mijn huis drie azc’s zijn, is het eenvoudig om geen vluchteling tegen te komen. De gebouwen staan aan of soms buiten de rand van waar we wonen en leven. De bewoners lopen ook niet vanzelf de kerk binnen. Kortom: we zouden zomaar door kunnen gaan met bidden voor vervolgde christenen of de verspreiding van het evangelie ver weg, terwijl deze christenen onder ons wonen en God Zelf misschien wel ver weg heel dichtbij heeft gebracht. 

“We zeggen voorzichtig dat God Zelf ons op deze weg plaatste.” 

Bij ‘ons’ begon het met een Arabischtalige broeder die online Bijbelstudies verzorgde. Na corona ontmoetten de deelnemers elkaar fysiek en ik sloot als predikant aan. Dat was niet het enige. Een aantal keren namen kerken uit het land contact met ons op. Zij hadden contacten met een asielzoeker of statushouder en vroegen ons of we de zorg voor hen wilden overnemen, omdat deze mensen in een azc bij ons in de buurt werden geplaatst.  

Interesse 

Vorige maand haalden we twee gezinnen op uit het azc; ze hadden kennisgemaakt met iemand van onze Bijbelstudie. Ze zeiden: “Ja, wij willen in Jezus geloven. Vertel ons Wie Hij is.” Afgelopen maandag nam een ander een Koerdische jongen mee. Geïnteresseerd maar ook bang om een Nieuw Testament mee te nemen. Zo komt van het een het ander. We zeggen voorzichtig dat God Zelf ons op deze weg plaatste. Maar ik denk dat er nog veel meer kerken zijn waar Hij vluchtelingen op de deur laat kloppen. 

 

Gebed voor Iraniërs 

Op diverse plekken in Nederland zijn recentelijk gebedsmomenten gehouden voor Iran. In Harderwijk werd een interkerkelijke gebedsavond gehouden waar samen met Iraniërs werd gebeden. Gave zette een kaartenactie op om Iraniërs te bemoedigen.  

 

Tekst: Pieter Kleingeld | Beeld: archief, privébezit

Gepubliceerd in Weergave 2, juni 2026

 

Lees hier meer inspirerende verhalen >>

Lees hier hoe je cultuursensitief om kunt gaan met diaconale dilemma’s >>